یادداشت

علمدار ولایت؛ لرستان به فدایت / روایتی از اشک، ارادت و وفاداری مردم دیار غیرت

مردم لرستان در آیینی آمیخته با حماسه، سوگ و وفاداری، حضوری متفاوت و پرشور در مراسم وداع داشتند؛ حضوری که با شعارهای حماسی، آئین گِل‌مالی و اشک‌های عاشقانه، جلوه‌ای کم‌نظیر از دلدادگی به ولایت و مقاومت را به نمایش گذاشت.
در میان صحنه‌های پرشور و اندوه‌بار این روزهای تاریخی، حضور مردم لرستان جلوه‌ای ویژه و ماندگار داشت؛ حضوری که نه فقط یک همراهی عاطفی، بلکه نمایشی آشکار از وفاداری، غیرت دینی و پیوند عمیق این دیار با فرهنگ ایثار و ولایت بود.
کیانوش سوری در یادداشتی با عنوان  «علمدار ولایت، لرستان به فدایت» نوشت: سپیده‌دم روز شنبه، سیزدهم تیرماه، خورشید تهران با منظره‌ای طلوع کرد که در تاریخ این سرزمین کم‌نظیر بود. در خیابان‌های منتهی به مصلی تهران، نه فقط جمعیت، بلکه عشق به ولایت در قالب موجی انسانی از سوی لرستان جاری شد. مردمی که پس از روزها چشم‌انتظاری برای یک دیدار، امروز برای وداع با پیکر مطهر رهبر و پدری که قلب‌هایشان با او می‌تپید، راهی شده بودند.
آنان با شعار خروشنده و حماسی «علمدار ولایت، لرستان به فدایت» خیابان‌های تهران را به صحنه یک رزمایش بزرگ پیاده‌روی بدل کردند؛ رزم‌آورانی که سلاح‌شان اشک، نفرت‌شان متوجه دشمنان، و سپرشان ارادت به آرمان‌های امام شهید و شهدا بود.
در میان این جمعیت حماسی، آیین کهن و قدسی گِل‌مالی همچون پیامی برخاسته از اعماق تاریخ، چشم پایتخت‌نشینان را خیره کرده بود. گویی هر گِلی که بر صورت و تن این عزاداران می‌نشست، یادآور عطش فرزندان حضرت اباعبدالله‌الحسین(ع) در صحرای کربلا بود. این گِل‌ها نه فقط عطر عزا، بلکه عطر وفاداری مردم لرستان به ولایت را در فضای خیابان‌های تهران می‌پراکند.
مردم تهران که شاهد این حرکت حماسی و آیینی بودند، نمی‌توانستند چشم از این جمعیت عزادارِ آغشته به گل بردارند. بسیاری از آنان با دیدن این صحنه، به سوی این مردم آمدند تا از آن گل‌هایی که با اشک و ارادت درآمیخته بود، تبرک بگیرند.
امروز، مردم لرستان با گریه و ناله، تمام دلتنگی‌های خود را با رهبر شهید شریک شدند؛ گریه‌ای که ریشه در سوگ امام حسین(ع) داشت و اینک در سوگ رهبر و مقتدایشان به اوج رسیده بود.
امروز لرستان نشان داد که در هر لحظه، در هر مسیر و در هر غم، از وفادارترین همراهان ولایت و رهبری است.حقیقتاً لرستان امروز نه فقط یک استان، بلکه قلب تپنده مقاومت و وفاداری در ایران بود..