پیام اقتدار ایران به همسایگان؛ از تلاطم در خلیج‌فارس تا آرمان قدس

در روزگاری که تحولات منطقه با شتابی بی‌سابقه در حال رقم خوردن است، بازخوانی روایت‌ها، مواضع و برداشت‌های گوناگون درباره صحنه نبرد و پیامدهای آن، اهمیتی دوچندان یافته است. آنچه در فضای سیاسی و رسانه‌ای این روزها بیش از هر چیز جلب توجه می‌کند، پیوند میان تحولات میدانی، افکار عمومی و نوع مواجهه ملت‌ها و دولت‌ها با بحران‌های فزاینده منطقه است.

در چنین شرایطی، تحلیل ابعاد سیاسی، امنیتی و اجتماعی رخدادهای اخیر، می‌تواند به درک بهتر فضای حاکم بر منطقه و چگونگی شکل‌گیری گفتمان‌های مقاومت، بازدارندگی و همبستگی ملی کمک کند.شکرالله کهزادی در یادداشتی که در اختیار پایگاه خبری تحلیلی زاگرس تبیین قرار داده، به بررسی این موضوع پرداخته است که متن یادداشت در ادامه می‌آید.

مراکز استراتژیک دشمن در منطقه، این روزها در آتش خشمِ برآمده از غیرتِ فرزندانِ این سرزمین می‌سوزد. خلیج فارس و دریای عمان به بشکه‌ای از باروت بدل شده است؛ انفجار در پی انفجار، و صدای این غرش‌ها در بحرین، کویت، اردن و عمان، هر لحظه به گوش جهانیان می‌رسد. صدای غرش موشک‌های تهرانی‌مقدم، حاجی‌زاده و دیگر شهدای این مسیر، گوش جهان را کر کرده و ژستِ بازدارنده پهپادهای شاهد و آرش، نمادی از اقتدار و قدرتِ بومی را به نمایش گذاشته است.

در میدانِ عمل، وحدتِ برادران ارتش و سپاه، الگویی تمام‌عیار برای انسجامِ اقشار جامعه ایرانی شده است؛ تصویری که یادآور همراهیِ سپهبد شهید صیاد شیرازی و حاج محسن رضایی در دوران دفاع مقدس است. چهره‌های مصمم فرماندهان ما، با خلیج‌فارس، دریای عمان و تنگه هرمز عقد اخوت بسته‌اند و تا پای جان برای عزت و استقلال این مرزوبوم، شرافت و مردانگی را معنا کرده‌اند. این میدان، عرصه تفکیک «مرد» از «نامرد» است؛ عرصه‌ای که رزمندگان ما راست‌قامت برای آرمان‌های نظام جمهوری اسلامی و به لبخندِ رهبرشان، پرچم پایداری را برافراشته‌اند.

آری، ما عزاداریم، اما عزایی به سبکِ و سیاقِ حسینی. بغض‌ها را فرو خورده‌ایم و دندان‌ها را به هم فشرده‌ایم تا در اولین فرصت، قاتلان و آمرانِ جنایت‌ها را به سزای عملشان برسانیم. مردم بدانند که نیروهای مسلح، پیامِ پرچم‌های سرخ و شعارهای خون‌خواهی را هرگز فراموش نمی‌کنند. بچه های پشت لانچر خواب ندارند تا مردم ایران آسوده بخوابند. خیابان‌ها را حفظ کنید، اما نه با شعارهای تفرقه‌انگیز؛ بلکه با شعارِ وحدت و انسجام که راه نفوذ جبهه شیطان را مسدود می‌کند.

رزمندگانِ ما در میانه دود و آتش و غرش سلاح‌های دشمن، چه زیبا شرافت و اخلاق را معنا کرده‌اند. پشت هر ضربه، اندیشه‌ای ناب نهفته است؛ برخلافِ جانیان که به مدرسه، سیلو، پمپاژ آب و بیمارستان حمله می‌کنند، رزمندگان ما به دنبال رمپِ استقرار پهپادها، جنگنده‌ها و تجهیزات متجاوز هستند.

ما با مردمان اردن، امارات، بحرین، کویت و قطر دعوا نداریم. ما اهل نجابیتم، اما حاکمان این کشورها باید بدانند که سرزمین‌شان به پایگاهی برای اشغالگران بدل شده و از همان‌جا کودکان معصومِ ما را هدف قرار داده‌اند. ملت ایران از این وضعیت ناراحت است که آسمان کشورهای همسایه به محل جولانِ متجاوزان بدل شده است. کاش با حمایت شما، این قدرتِ تهاجمی بر سر صهیونیست‌های جنایتکار فرود می‌آمد تا انتقامِ مظلومانِ غزه، لبنان، عراق و ایران گرفته می‌شد؛ اما افسوس که حاکمانِ برخی کشورهای حوزه خلیج فارس، عزت و استقلال خود را از دست داده‌اند.

امید که روزی در قدس شریف، پشت سر مولایمان صاحب‌الزمان (عج) نماز بخوانیم و پرچمدارانِ سپاه خراسان، پرچم را به دستانِ منجی عالم بشریت برسانند. آنگاه که پرچم مقدس توسط نایب امام زمان، تقدیمِ آن وجودِ نازنین گردد و جهان از لوثِ ظلم و ستم پاک شود. ان‌شاءالله.»