در این برهه حساس تاریخی، جبهه مقاومت با تکیه بر قدرت لایزال الهی و مجاهدت فرزندان برومند اسلام، معادلات جهانی را به نفع حق تغییر داده و ترس را بر پیکره استکبار جهانی انداخته است.
وحدت، نه به معنای یکسانسازی افکار، بلکه همگرایی حول مشترکات اسلامی و ملی برای خنثیسازی توطئههای دشمنان است و صیانت از آن، وظیفهای همگانی است.
در بزنگاههای سخت، آنچه ایران را پابرجا نگه میدارد، تنها تجهیزات و امکانات نیست، بلکه وحدت مردم، تلاش متخصصان و اتکای آگاهانه به ظرفیتهای داخلی است؛ سرمایهای ماندگار که میتواند کشور را از هر بحران عبور دهد.
مواجهه با تهدیداتِ چندلایه دشمن، بیش از هر زمان دیگری نیازمندِ همافزاییِ میدان و دیپلماسی و عبور از اختلافات جناحی است. وقتی پای امنیت و ناموسِ ملی در میان است، «وحدت» نه یک توصیه اخلاقی، که یک «استراتژی دفاعی» است.
خلیج فارس و دریای عمان، این روزها شاهد تجلی ارادهای پولادین است که برآمده از خونِ شهیدان و بصیرت فرماندهان نظامی کشورمان است.
آنگاه که یک قدرت، نفوذ و اعتبار سیاسی خود را از دست میدهد، برای بازسازی هیمنه فروریخته، به بحرانآفرینی و هدف قرار دادن غیرنظامیان روی میآورد.
مرگ لیندسی گراهام، سناتور شناختهشده آمریکایی و از چهرههای تندرو ضدایرانی، برای افکار عمومی ایران بیش از آنکه صرفاً پایان زندگی یک سیاستمدار باشد، پایان حیات یکی از طراحان فشار، تحریم و تهدید علیه ملت ایران تلقی میشود؛ چهرهای که نامش در سالهای اخیر با مداخلهجویی، جنگطلبی و حمایت از اقدامات خصمانه علیه جمهوری اسلامی گره خورده بود.
شکرالله کهزادی در دلنوشتهای سرشار از مفاهیم معرفتی و انقلابی، ضمن تجدید بیعت با آرمانهای امام راحل(ره) و مقام معظم رهبری، تداوم مسیر استکبارستیزی و اقتدار امت اسلام را در گرو تبعیت بیچونوچرا از خط سرخ ولایت و مکتب حسینی دانست.
شکرالله کهزادی در یادداشتی حسی و حماسی، به ابعاد جانسوز این هجران، تجدید عهد نسل بیدار با منظومه فکری معظّمله و ایستادگی پای استقلال و عزت میهن تا آخرین نفس پرداخته است.
تشییع تاریخی و نماز بیسابقه بر پیکر امام شهید در مسیر مسجد مقدس جمکران، بار دیگر وفاداری بیبدیل ملت ایران را به تصویر کشید؛ مردمی که با بیرقهای سرخ خونخواهی، عهد بیعت خود را با خلف صالح ایشان تجدید کردند
شکرالله کهزادی در یادداشتی با عنوان «در وصف اوصاف»، تابلویی از کمالاتِ شخصیتی رهبری ترسیم کرده است که در عین مظلومیت، مقتدرانه بر قلوب امت فرمانروایی میکند.
روزهای اخیر، لرستان همگام با سراسر کشور، شاهد صحنههایی بیبدیل از سوگواری و پیوند قلبی مردم با رهبر فرزانه انقلاب بود. در این میان، طنین «مویه لری» به عنوان اصیلترین نوای سوگوارانه این دیار، با حضور پرشور دانشگاهیان و اقشار مختلف مردم، رنگ و بویی حماسی به آیینهای وداع بخشیده و نمادی از عهد و پیمان پایدار ملت را به تصویر کشیده است.
در آیین بدرقه پیکر شهید، صحنهای از همبستگی، ارادت و انسجام مردمی رقم خورد؛ حضوری که به گفته حاضران، فراتر از یک تشییع، نمایش وحدت و قدرت امت بود.
شکرالله کهزادی همزمان با فرارسیدن آیین تشییع و خاکسپاری رهبر شهید ایران، دلنوشتهای با عنوان «مردی از جنس نور» منتشر کرد؛ متنی سرشار از احساس، ارادت و روایتهایی از ویژگیهای شخصیتی و سلوک معنوی آن فقید که بازتابی از اندوه و قدردانی دوستداران اوست.