مسلم بن عقیل؛ سفیر خاموش عشق و سنگ‌بنای کربلا

ماه محرم، ماهی است که زمین و آسمان برای مظلومیت حسین(ع) سیاهپوش می‌شوند. اما در میان انبوه روایت‌ها و داستان‌های حماسی عاشورا، گاهی شخصیت‌هایی هستند که با وجود رشادت‌های بی‌نظیرشان، کمتر به چشم آمده‌اند. قهرمانانی که شاید نامشان را نشنیده‌ایم، اما درس‌های بزرگ آزادگی، وفاداری، شجاعت و عشق را به ما آموخته‌اند.

امسال، در این ایام سوگواری، می‌خواهیم سفری داشته باشیم به قلب تاریخ؛ سفری ۱۰ روزه، برای شناخت ۱۰ قهرمان کمتر دیده شده‌ کربلا، که در این راستا حجت‌الاسلام والمسلمین روح‌الدین دریکوند، رئیس شورای هیئت‌های مذهبی لرستان، در دهه اول محرم و در یادداشت‌هایی که در اختیار پایگاه خبری تحلیلی زاگرس تبیین قرار داده، هر روز ما را با یکی از این ستارگان درخشان حادثه کربلا آشنا خواهد کرد. در نهمین بخش از مجموعه «۱۰ روز، ۱۰ قهرمان» با «مسلم بن عقیل(ع)» و درس‌های آزادگی او آشنا می‌شویم. متن یادداشت را در ادامه می‌خوانیم:

در میان چهره‌های نورانی واقعه‌ کربلا، نام «مسلم بن عقیل(ع)» همچون ستاره‌ای درخشان، پیش از طلوعِ حماسه‌یِ عاشورا، در آسمان کوفه، پیام حسین(ع) را فریاد زد و با خون پاک خود، مسیر شهادت را هموار ساخت. او که به عنوان سفیر و نماینده‌ امام حسین(ع) به کوفه اعزام شد، نماد «وفاداری»، «شجاعت» و «ایثار» در اوج تنهایی و غربت بود. مسلم، نخستین پروانه‌ای بود که گرد شمع کربلا، پرسوخت و به لقای معشوق شتافت.

مسلم بن عقیل، تجسم امانت‌داری و وفاداری است؛ کسی که به بهترین شکل، مسئولیت سنگین نمایندگی امام زمانش را بر عهده گرفت و در راه اثبات حقانیت او، از هیچ کوششی فروگذار نکرد.مسلم، پسرِ عموی امام حسین(ع) و از یاران برجسته و مورد اعتماد ایشان بود. امام حسین(ع) با درک شرایط سیاسیِ کوفه و اشتیاق مردم آن دیار برای بیعت با ایشان، مسلم را به عنوان سفیر خود به کوفه فرستادند تا از اوضاع آنجا باخبر شوند و بیعت مردم را با حضرت جمع‌آوری کنند.

هنگامی که مسلم وارد کوفه شد، مردم این شهر با شور و اشتیاق فراوان از او استقبال کردند و در روزهای نخست، بیش از ۱۸,۰۰۰ نفر با حضرت مسلم بیعت کردند. این استقبال پرشور، نشان از امیدواری مردم کوفه به قیام امام حسین(ع) و درک عمق انحراف حاکمیت وقت داشت. مسلم، با دلگرمی از این بیعت‌ها، نامه‌ها و گزارش‌های خود را برای امام حسین(ع) ارسال کرد و ایشان را از آمادگی مردم کوفه برای پذیرش رهبری ایشان، مطلع ساخت. این گزارش‌ها، یکی از عوامل مهم تصمیم‌گیری امام حسین(ع) برایِ حرکت به سوی کربلا بود.

اما دیری نپایید که شرایط کوفه دگرگون شد. با ورود عبیدالله بن زیاد، والی جدید و سفاک یزید، به کوفه، جو ارعاب و وحشت حاکم شد. بزرگان شهر، به دلیل ترس از حکومت جبار، از پیمان خود با مسلم برگشتند و او را در کوچه پس کوچه‌های شهر تنها گذاشتند. در این شرایط سخت و غربت، مسلم بن عقیل، با وجود تنهایی و کمبود یاران، هرگز از پیمان خود با امام حسین(ع) دست نکشید. او با شجاعتی کم‌نظیر، در برابر سپاه عبیدالله بن زیاد ایستاد و تا آخرین قطره‌ خون، از آرمان خود و امامش دفاع کرد.

 مسلم بن عقیل، در اوج غربت و تنهایی، معنای واقعی وفاداری به عهد و پیمان را به نمایش گذاشت. او نشان داد که حتی در نبود یار و یاور، می‌توان با تکیه بر ایمان و اراده، در برابر تمام دنیا ایستاد. پس از نبردی نابرابر، مسلم دستگیر شد و در نهایت، به دستورِ عبیدالله بن زیاد، در بالای دارالاماره‌ کوفه، به شهادت رسید. اما شهادت او، آغاز حماسه‌ کربلا بود؛ او اولین قربانی راه امام حسین(ع) شد و خون پاکش، بذری بود که در دشت کربلا، شکوفا شد.

مسلم بن عقیل(ع)، با وفاداری بی‌مانندش، سنگ بنای حرکت حسینی را نهاد. او به ما آموخت که «نمایندگیِ حق»، مسئولیتی عظیم است و «وفاداری»، ارزشی است که حتی در سخت‌ترین شرایط نیز باید به آن پایبند بود. او سفیر عشق بود و شهادتش، پیام جاودانه‌ی ایستادگی و ایثار را در گوش تاریخ طنین‌انداز کرد.