شاهراه عمودهای عشق؛ از دل مواکب تا بین‌الحرمین

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی زاگرس تبیین، کیانوش سوری، از فعالان فرهنگی لرستان در یادداشتی با عمودهای عشق تا بین‌الحرمین  دهمین حضور خود در بزرگ‌ترین میعادگاه عاشقان حسین(ع) را روایت کرده است.که در ادامه متن این یادداشت را می‌خوانیم؛

برای دهمین سال متوالی، خداوند بار دیگر توفیق داد تا در بزرگ‌ترین اجتماع عاشقان حضرت اباعبدالله الحسین(ع) حضور یابم؛ اجتماع بی‌نظیری که در آن میلیون‌ها انسان از سراسر جهان فارغ از زبان، نژاد و ملیت، تنها با یک نام و یک مقصد گرد هم می‌آیند؛ امام حسین(ع) و کربلای معلی.

اربعین را باید دید تا باور کرد. باید در میان سیل عاشقان قدم زد، عمودها را یکی پس از دیگری پشت سر گذاشت، اشک‌های شوق را دید و زمزمه‌های لبیک یا حسین(ع) را شنید تا فهمید که این راه، تنها یک مسیر جغرافیایی نیست؛ شاهراهی است که دل‌ها را به آسمان پیوند می‌دهد و انسان را به حقیقت عاشورا نزدیک‌تر می‌سازد.

در این مسیر نورانی، مردم بزرگوار عراق همچنان با همان اخلاص و کرامت مثال‌زدنی، افتخار خدمت به زائران سیدالشهدا(ع) را از بزرگ‌ترین نعمت‌های الهی می‌دانند. سفره‌های بی‌منت، لبخندهای صمیمانه، دستان مهربان و محبت خالصانه آنان، جلوه‌ای از فرهنگ ناب حسینی است؛ فرهنگی که مرزهای جغرافیا را درهم شکسته و امت عاشورایی را به خانواده‌ای بزرگ تبدیل کرده است.

امسال اما فضای اربعین، رنگ و بوی دیگری نیز داشت. در گفت‌وگو با شماری از خادمان موکب‌ها و مردم عراق، بارها شنیدم که از عزت، اقتدار و ایستادگی ملت ایران در برابر حملات آمریکا سخن می‌گفتند و این مقاومت را موجب سربلندی و غرور شیعیان می‌دانستند. این سخنان را نه در تریبون‌های رسمی، بلکه در دل موکب‌ها، در کنار استکان‌های چای و بر سر سفره‌های ساده اما سرشار از محبت می‌شد شنید؛ جایی که برادری و همدلی، معنایی عمیق‌تر پیدا می‌کرد.

از صحنه‌های ماندگار این سفر نیز، مشاهده تمثال مبارک رهبر شهید، حضرت امام خامنه‌ای(ره) بر روی سر درب مواکب، در دستان بسیاری از زائران، خادمان موکب‌ها و کودکان عراقی بود؛ صحنه‌هایی که برای من، بیانگر پیوند عاطفی و همبستگی بخشی از دوستداران مکتب اهل‌بیت(ع) با آرمان‌های عزت، مقاومت و دفاع از امت اسلامی بود و جلوه‌ای ویژه به مسیر اربعین امسال بخشیده بود.

هر سال که به پایان این سفر می‌رسم، بیش از گذشته به این حقیقت ایمان می‌آورم که اربعین، تنها یک زیارت نیست؛ مدرسه‌ای برای تربیت انسان، تمرینی برای ایثار و میعادگاهی برای تجدید عهد با امامی است که با خون خود، اسلام را زنده نگه داشت. این راه به ما می‌آموزد که عزت در سایه ایمان، وحدت در پرتو محبت اهل‌بیت(ع) و پیروزی در استقامت و وفاداری معنا پیدا می‌کند.

خدایا، شکرت که برای دهمین بار نامم را در شمار زائران حسین(ع) نوشتی. دعا می‌کنم تا آخرین نفس، این افتخار از من گرفته نشود و هر سال در کنار میلیون‌ها عاشق، عمودهای عشق را یکی پس از دیگری طی کنم؛ به امید آنکه در پایان این راه، نه فقط به بین‌الحرمین، بلکه به رضایت خداوند و شفاعت حضرت سیدالشهدا(ع) برسم.