نوای چمری؛ آوای اندوه در آیینه یک آیین کهن

چمر، یکی از آیین‌های دیرپای سوگواری در غرب ایران، فراتر از یک رسم محلی، جلوه‌ای از پیوند عاطفه، موسیقی و هویت جمعی است؛ آیینی که هنوز در برخی مناطق روستایی و عشایری با شکوهی خاص اجرا می‌شود و بخشی از میراث فرهنگی این سرزمین را زنده نگه می‌دارد.