کربلا نه فقط یک جغرافیا، که مسیری برای اقامه عدل است؛ مسیری که با خون شهدای انقلاب و دفاع مقدس آبیاری شد تا ثابت کند «عاشورا» یک فرهنگ برای بقای شرافت است.
وهب بن عبدالله کلبی، جوانی که با چشمانی باز از قله خوشبختی دنیوی فاصله گرفت تا به قلهی شهادت برسد. داستانی از «انتخاب آگاهانه»، «شجاعت مادرانه» و «عشق بیقیدوشرط» که تا ابد در تاریخ عاشورا میدرخشد.
امالبنین(س) نه تنها مادر سقای دشت کربلا، حضرتِ ابوالفضل(ع)، بود، بلکه خود اسوه صبر، استقامت و ایثاری بیبدیل در راه اهلبیت(ع) شد. ایشان تجسم «مادرانگی عاشورایی» است؛ مادری که تمام هستی خود را در طبق اخلاص، تقدیم آرمان کربلا کرد.
حر بن یزید ریاحی، با انتخاب شجاعانه بازگشت، به ما آموخت که هیچگاه برای توبه و بازگشت به سوی حق دیر نیست و درگاه خداوند، همواره به روی بندگان پشیمان باز است
شهادت عبدالله بن حسن(ع) گواهی است بر اینکه روح عاشورا، حتی در وجود کودکان نیز تجلی مییابد و نشان میدهد که چگونه پاکترین قلبها میتوانند در دفاع از حق، بزرگترین حماسهها را بیافرینند.
حجتالاسلام والمسلمین حسین یاریزاده با تأکید بر پیوند ناگسستنی میان خون امام حسین(ع) و ظهور امام زمان(عج)، اظهار کرد: تنها راه دستیابی به معرفت حقیقی خداوند، گذر از مسیر اهلبیت(ع) است و در دنیای امروز، علم امامشناسی مؤثرترین ابزار برای مقابله با انحرافات اعتقادی و جهل بشری است.