چمر، یکی از آیینهای دیرپای سوگواری در غرب ایران، فراتر از یک رسم محلی، جلوهای از پیوند عاطفه، موسیقی و هویت جمعی است؛ آیینی که هنوز در برخی مناطق روستایی و عشایری با شکوهی خاص اجرا میشود و بخشی از میراث فرهنگی این سرزمین را زنده نگه میدارد.
امیرعلیحیدر امیری با تحلیل ماهیت قیام عاشورا، دوران فعلی را عرصه تشخیص «حسین زمان» از «یزید زمان» دانست و تأکید کرد که در میان هیاهوی قدرتهای پوشالی که رو به زوالاند، تنها راه ماندگاری، ثبات قدم در مسیر شهدا و ولایت است.
حجتالاسلام والمسلمین سعید شهواری از برپایی موکب خدمات قضایی همزمان با ایام سوگواری اباعبدالله الحسین(ع) با هدف پاسخگویی بیواسطه به دغدغههای مردم خبر داد.
آیین «گلمالی» یا «خَهرَّهگیری»، یکی از زیباترین و در عین حال چالشبرانگیزترین سنتهای عزاداری در لرستان است که در روز عاشورا با آمیختن خاک نرم و گلاب، نمادی از همدردی با امام حسین (ع) و پاکی روح است.
استاندار لرستان در پیامی، عاشورا را درس ظلم ستیزی و حقطلبی در برابر زیادهخواهی و دنیاطلبی، عنوان کرد.
سید علینادر دهقانی در یادداشتی «ممهدین» را نه تنها محدود به تاریخ عاشورا نمیداند، بلکه آنها را عامل اصلی چرخه همیشگی ظلم در تاریخ بشریت معرفی میکند.
آیینهای عاشورایی در فضاهای شهری، دگرگونی موقت فضاهای روزمره را رقم میزنند و موجب افزایش سرزندگی فضایی، بازسازی روابط اجتماعی و تقویت حس اعتماد و همبستگی میان ساکنان میشوند.
آیین دیرینه چهلمنبری تنها یک مراسم مذهبی نیست؛ بلکه تجلیگاه ایمان، همبستگی اجتماعی و غنای فرهنگی مردم لرزمین است. این آیین با یادآور شدن ایثار و شهادت، نشان میدهد که چگونه باورهای مذهبی و هویت قومی میتوانند در کنار یکدیگر، هویتی ماندگار برای نسلهای آینده بسازند.
حجتالاسلام والمسلمین اکبر عیدی با بیان اینکه قیام امام حسین(ع) بر پایه آگاهی، عقلانیت و اصلاحگری بنا شده است، گفت: عاشورا تنها یک واقعه تاریخی نیست، بلکه مسیری برای اصلاح فکر، اخلاق، روابط اجتماعی و حتی سیاست و اقتصاد جامعه اسلامی است.
وهب بن عبدالله کلبی، جوانی که با چشمانی باز از قله خوشبختی دنیوی فاصله گرفت تا به قلهی شهادت برسد. داستانی از «انتخاب آگاهانه»، «شجاعت مادرانه» و «عشق بیقیدوشرط» که تا ابد در تاریخ عاشورا میدرخشد.
حر بن یزید ریاحی، با انتخاب شجاعانه بازگشت، به ما آموخت که هیچگاه برای توبه و بازگشت به سوی حق دیر نیست و درگاه خداوند، همواره به روی بندگان پشیمان باز است
شهادت عبدالله بن حسن(ع) گواهی است بر اینکه روح عاشورا، حتی در وجود کودکان نیز تجلی مییابد و نشان میدهد که چگونه پاکترین قلبها میتوانند در دفاع از حق، بزرگترین حماسهها را بیافرینند.
حبیب بن مظاهر، فراتر از یک سرباز، یک «اندیشمند عاشورایی» بود که وفاداریاش را با تمام وجود به اثبات رساند و نامش برایِ همیشه در تار و پود حماسه کربلا، ماندگار شد.
حجتالاسلام سیدنواب موسوی با اشاره به خطبههای امام حسین(ع) در بدو ورود به کربلا تأکید کرد: قیام امام حسین(ع) پاسخی قاطع به شرایطی بود که در آن حق به فراموشی سپرده شده و مردم به بندگان دنیا تبدیل شده بودند؛ قیامی که حجت را بر کوفیان و تاریخ تمام کرد.
محتشم کاشانی تعریفی نوین از «شهادتطلبی» ارائه داده است از نگاه او شهادت تنها لحظه خنجر خوردن نیست، بلکه ادامه راه ایثار در بستر زندگی و خدمت به معصوم(ع) است.