یادداشت

میدان را پر کنیم؛ وقت جهاد برای حفظ امنیت است

در آستانه دو ماه سرنوشت‌ساز، غفلت از امنیت کشور به معنای سهل‌انگاری در حفظ امانت است. امروز با فعال شدن گسل‌های معیشتی و تلاش دشمن برای ایجاد آشوب، تنها راه سلب قدرت مانور از فتنه، حضور حداکثری و پرشمار مردم در اجتماعات مردمی و نمازهای جماعت است.
نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران در آستانه دو ماه سرنوشت‌ساز قرار دارد. در این مقطع، حفاظت از جمهوری اسلامی به‌عنوان اوجب واجبات، دیگر نه یک شعار، که یک ضرورت عینی برای حفظ کیان کشور است. وضعیت امنیتی کشور به گونه‌ای است که غفلت از آن، می‌تواند با هزینه‌هایی بسیار سنگین جبران شود.
امروز شاهد فعال شدن هم‌زمان چندین گسل معیشتی هستیم؛ از زمزمه‌های گرانی بنزین و افزایش شهریه‌های دانشگاه آزاد گرفته تا چالش‌های مربوط به تغذیه دانشجویی، گره‌های گمرکی و ناکارآمدی در توزیع کالابرگ. متأسفانه عده‌ای آگاهانه یا ناآگاهانه در حال تولید نارضایتی و فربه کردن دلایل آن هستند. این فضا دقیقا همان چیزی است که دشمنان این مرز و بوم، هسته‌های تروریستی و محرکان آشوب در انتظار آن نشسته‌اند تا تنها با یک جرقه، پروژه اغتشاش داخلی را کلید بزنند.
در چنین شرایطی، هرگونه «قعود»، نشستن در خانه و سرگرم شدن به امور روزمره، به معنای باز گذاشتن دست فتنه است. اگر تا امروز به هر دلیل موجه یا غیرموجهی، در اجتماعات مردمی کمتر حضور داشته‌ایم، باید بدانیم که شرایط تغییر کرده است. فراموش نکنیم که اگر خدای نکرده در این روزهای حساس، به دلیل خالی ماندن میدان، آسیبی به امنیت کشور وارد شود، نشستن در خانه نه بی‌طرفی، که سهل‌انگاری در حفظ امانت است. تکیه بر آیه ۹۵ سوره مبارکه نساء «فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِینَ عَلَى الْقَاعِدِینَ أَجْرًا عَظِیمًا» امروز مصداق عینی دارد؛ جهاد واقعی، حضور در میدان و پر کردن خیابان‌ها با جمعیت مؤمن است.
تنها راه سلب قدرت مانور از دشمن، حضور حداکثری و پرشمار مردم در اجتماعات است. خیابانی که مملو از جمعیت وفادار باشد، فضایی برای جولان آشوب‌طلبان باقی نمی‌گذارد.
در همین اجتماعات مردمی، تمهیدات برگزاری نماز جماعت مغرب و عشا فراهم شود. ترکیب نماز، جماعت و حضور خیابانی، پادزهری است که هم امنیت روانی جامعه را تضمین می‌کند و هم پیوند ناگسستنی مردم با نظام را به رخ بدخواهان می‌کشد.
مخلص کلام اینکه ریسک ناامنی، با حضور پرشمار ما در خیابان‌ها به شدت کاهش می‌یابد. اگر می‌خواهیم جمهوری اسلامی هزینه سنگینی برای کوتاهی‌های ما ندهد، امروز باید میدان را پر کنیم. زمان، زمان قیام است؛ قیامی برای حفظ امنیت، قیامی که برای آرامش و قیامی برای ایستادگی در برابر طمع دشمن است.