ورزش لرستان در وضعیت قرمز؛ وقتی باندبازی جای استعداد را می‌گیرد

رضا حیدری، کارشناس ارشد مدیریت سازمان‌های ورزشی و از مربیان لیگ برتر فوتبال استان لرستان در یک گفت‌وگوی خبری با واکاوی وضعیت موجود، زنگ خطر را برای آینده ورزش لرستان به صدا درآورده و از رکودی سخن می‌گوید که ریشه در بی‌توجهی به زیرساخت‌ها، دانش آکادمیک و ورزشکاران پایه دارد.

سیاست‌زدگی؛ آفت جان ورزش استان

حیدری در تشریح وضعیت فعلی، ورزش استان را منفعل‌ترین نسخه خود در سال‌های اخیر می‌داند و معتقد است در شرایطی که در بسیاری از استان‌های کشور، بهره‌گیری از مدیران بومی راهکاری برای توسعه و خدمت صادقانه است، در لرستان این مسئله به یک چالش تبدیل شده است.

طبق گفته‌های این کارشناس ارشد مدیریت ورزشی، عملکرد برخی مدیران بومی در چند دوره اخیر به‌گونه‌ای بوده که جامعه ورزش ناامیدانه خواستار حضور مدیران غیربومی شده است تا شاید از شر باندبازی‌های سیاسی و سهم‌خواهی‌ها خلاص شوند.

او تأکید دارد که ورزش استان به جای تمرکز بر استعدادیابی، به محلی برای چینش مهره‌های سیاسی تبدیل شده؛ رویکردی که پیامدهای جبران‌ناپذیری برای آینده ورزش خواهد داشت.

خلاء مطلق در ورزش‌های پایه و زیرساخت‌ها

این کارشناس ورزشی با انتقاد از وضعیت زیرساخت‌ها بیان کرد: کافی است سری به سالن‌های ورزشی بزنید تا عمق فاجعه را ببینید؛ سالن‌هایی که روزگاری نبض تپنده ورزش استان بودند، امروز به خلوت‌ترین اماکن ممکن تبدیل شده‌اند. این رکود، نتیجه مستقیم عدم توجه به ورزش‌های پایه، سرانه بسیار پایین فضای ورزشی و تعطیلی عملاً غیررسمی ورزش همگانی است.

به گفته حیدری، در حالی که جوانان لرستانی به عنوان سرمایه‌های انسانی این استان محروم، تنها دلخوشی‌شان ورزش است، متأسفانه انگیزه‌های آنان به دلیل فقدان حمایت و بسترهای مناسب، یکی پس از دیگری سرکوب می‌شود.

غفلت از علم و دانشگاه

یکی دیگر از محورهای انتقادی رضا حیدری در این گفت‌وگو، شکاف عمیق بین اداره‌کل ورزش و جوانان با فضای دانشگاهی است. او با بیان اینکه موفقیت در مسابقات جهانی مرهون پیوند مستقیم ورزش با علم آکادمیک است، تأکید کرد که در ورزش لرستان هیچ جایگاهی برای دانش تخصصی قائل نیستند.

حیدری گفت: دانشجویان تربیت‌بدنی و متخصصان این رشته عملاً هیچ ارتباط ساختارمندی با اداره‌کل ندارند و پایگاه‌های استعدادیابی که باید کانونِ خروجی علمی باشند، تنها بر روی کاغذ فعال‌اند و در عمل، کارایی ندارند.

صدای شنیده نشده‌ی نخبگان

حیدری که خود از ورزشکاران منتخب جشنواره جوان برتر سال ۱۴۰۳ است، از بی‌توجهی به نخبگان گلایه دارد و در این باره گفت: پس از جشنواره جوان برتر، به‌جز یک نشست تشریفاتی با مدیرکل وقت و معاون سیاسی استانداری، هیچ‌گونه پیگیری، حمایت یا دیداری با نخبگان ورزشی صورت نگرفته است.» این نادیده انگاشتن سرمایه‌های انسانی، ضربه مهلکی به پیکره ورزش استان است.

مطالبه‌گری؛ پرسش‌های بی‌پاسخ

رضا حیدری از مدیران اداره‌کل ورزش و جوانان خواست تا به دور از آمارسازی و بدون تعارف، پاسخگوی پرسش‌های جامعه ورزشی باشند:

۱. برای توسعه زیرساخت‌ها و افزایش واقعیِ سرانه ورزشی چه اقدام ملموسی انجام شده است؟

۲. خروجی برنامه‌های حمایتی برای ورزش‌های پایه و ورزشکاران رده نوجوان و جوان چه بوده است؟

۳. چرا برای اعزام تیم‌های پایه به مسابقات کشوری، هیچ‌گونه اطلاع‌رسانی و حمایت شفافی وجود ندارد؟

این کارشناس تأکید دارد که ورزش لرستان نیاز به اصلاح ساختار دارد؛ نه مهره‌چینی سیاسی. مسیری که امروز در ورزش استان طی می‌شود، مسیری به سوی ضعفِ روزافزون است که مسئولیت مستقیم آن بر عهده مدیریت فعلی است.