در مسیر بازسازی شهرها پس از بحرانهای نظامی، بزرگترین چالش نه کمبود مصالح، بلکه گسست هویت و از دست رفتن حس تعلق است. برای عبور از بحرانهای پساجنگ تحمیلی سوم، برنامهریزی شهری باید با تمرکز بر «عدالت فضایی» و استفاده از فضاهای عمومی به عنوان «داروی اجتماعی»، به دنبال ترمیم پیوندهای انسانی و بازسازی اعتماد از دسترفته در میان ساکنان باشد.