صدای «العطش» کودکان از میان خیمهها به گوش میرسد و دل علمدار کربلا را به تلاطم میاندازد. حضرت ابوالفضل العباس(ع)، سقای تشنگان کربلا، بیتاب رساندن آب به خیمههاست.
حضرت ابوالفضل العباس(ع) نمادی است که وفاداری در تعریف او، نه اطاعت کورکورانه، بلکه همراهی هوشمندانه با حق و حقیقت است. او نشان داد که وفاداری واقعی، انتخابی آگاهانه است در لحظاتی که جان، مال و آبروی همه چیز در میان است.
امالبنین(س) نه تنها مادر سقای دشت کربلا، حضرتِ ابوالفضل(ع)، بود، بلکه خود اسوه صبر، استقامت و ایثاری بیبدیل در راه اهلبیت(ع) شد. ایشان تجسم «مادرانگی عاشورایی» است؛ مادری که تمام هستی خود را در طبق اخلاص، تقدیم آرمان کربلا کرد.