«جنگ رمضان»؛ آزمون بلوغ مدنی و الگوی نوین حکمرانی مردمی در ایران

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی زاگرس تبیین، مسعود آذرخوش، دانش‌آموخته جامعه‌شناسی و مدرس دانشگاه فرهنگیان استان لرستان در یادداشتی که در اختیار رسانه‌ها قرار داده است، به‌ معرفی دستاوردهای حضور مردم در میدان در دفاع از کشور در جنگ سوم رمضان پرداخته است. متن این یادداشت به شرح زیر است:

پس از شهادت رهبر معظم انقلاب حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای(ره)، ایران وارد دوره‌ای شد که در آن کنشگری مردمی از سطح توصیه‌های سیاسی فراتر رفته و به یک ضرورت تاریخی – اجتماعی تبدیل شد.

حضور مردم در میدان‌های نبرد، امدادرسانی و بازسازی، فراتر از یک واکنش عاطفی، به تولید «انرژی احساسی جمعی» منجر شد که بی‌تفاوتی‌های اجتماعی را خنثی و «همبستگی تکلیفی» را در تار و پود جامعه تقویت کرد.

شکست تحلیل‌های قوم‌گرایانه دشمن

یکی از دستاوردهای کلیدی این جنگ نابرابر، فروپاشی تحلیل‌های غرب مبنی بر گسل‌های قومیتی در ایران بود. اقوام ایرانی، با هر منش و گرایشی، در قامت گروه‌های جهادی و خیرین، با تکیه بر تاب‌آوری اجتماعی، حماسه‌ای خلق کردند که مدل «ملت – دولت» را در تاریخ ایران به اوج انسجام رساند. این تجربه ثابت کرد که وحدت ملی در ایران، نه یک شعار، بلکه واقعیتی عمیق است که اهرم‌های استراتژیک کشور را کارآمد می‌سازد.

گذار از «بقا» به «بالندگی»

برخلاف جنگ‌های کلاسیک که هدف مردم صرفاً تحمل بحران است، دستاورد بزرگ جنگ رمضان، گذار از «بقا به بالندگی» بود. در حالی که دشمن به دنبال فروپاشی بود، ملت ایران با بهره‌گیری از «جهاد تبیین» و کنشگری تک‌تک شهروندان به مثابه رسانه‌های موزاییکی، ابتکار عمل روایت‌گری را از رسانه‌های غربی ربودند. در این دوران، نه چرخ تولید از حرکت ایستاد و نه بازارها تعطیل شدند؛ بلکه با حاکمیت مدل حکمرانی شبکه‌ای، زیرساخت‌های اقتصاد مقاومتی به شکلی عملیاتی در آغوش نیروهای مسلح و امدادی قرار گرفت.

در این میان، استان لرستان با پیوند زدن غیرت و شرف با عقلانیت ایمانی، الگویی درخشان از اخلاق اجتماعی فراقومیتی ارائه داد. این مشارکت سازمان‌یافته، بلوغ جامعه مدنی ایران را به رخ جهانیان کشید و اثبات کرد که پیوندهای اجتماعی در ایران، در مواجهه با تهدیدهای سهمگین، نه‌تنها سست نمی‌شوند، بلکه نوسازی و تقویت می‌شوند.